انسانی رشتیں دی سب توں وݙی خصوصیت انہیں دی نا پائیداری ہے، اے رشتے ہک دم نہیں ترٹ پوندے۔ اے غیر محسوس طور تے تہاکوں ہک ٻئے کنوں پریں گھن ویندن۔ پر اے سب کچھ نہ محسوس تھیوݨ دے باوجود غیر شعوری نہیں ہوندا ایندے پچھوں نہ ݙسݨ آلے کئی عوامل اندروں اندروں کم پئے کریندے ہوندن۔ انہیں وچوں وݙا عامل وقت ہے، وقت دی تمام سفاکی تے اوندے تمام قانون پورے جبر تے بندے اُتے کم کریندے پئے ہوندن۔
دنیا دا کوئی ہک وی آدمی نہیں جیڑھا آکھ سڳے جو میں اپنے تمام معمولات کوں اونویں نبھیندا آنداں جیویں جو میں انہیں کوں شروع کیتا ہا، کچھ لوکیں کوں ایس ڳالھ تے اعتراض تھی سڳدے جو جناب ٻہوں سارے آدمی ان جیڑھے اپݨی ساری زندگی ہک خاص پدھر تے گزار ڳئین تے انہیں دی زندگی دے رویے ہمیشہ ہکو جھئیں رہ ڳئین۔ ہک ٻال نینگر تھئے، جوان تھئے ، ٻُڈھا تھئے تاں کینویں اساں آکھ سڳدے ہئیں جو اوندے ٻلپݨ جوانی تے ٻڈھیپے دے رویئے ہکو ڄھئیں رہ ڳئین۔
اے وی بڑی سطحی گالھ ہے اصل گالھ تاں اے ہے جو وقت دے نال تہاݙا شعوری رشتہ کیا رہ ڳئے تے ایہو ہی تہاݙے تعلقات وچ بنیادی تبدیلی را سبب ہے ۔ کیا کہیں فرد نال تہاݙا جسمانی تعلق باقی زندگی دے سیاق و سباق کنوں کٹیا ہوئے؟ کیا جنس کوں باقی سارے جمالیاتی تعلق کنوں کٹ کیں باقی ذہنی الجھنیں دے علاج کیتے ورت سکدے ہاؤ؟
ڄے ایہا گالھ ہے تاں محض ہکے بندے نال جسمانی تعلق ہمیشہ خوشگوار عمل کیوں نہیں ہوندا۔ ڳالھ کہیں ٻئے پاسے چلے ڳئی ہے بلکہ اساں بندے دا ہندے نال تعلق جنس تک محدود کر ݙتے۔ بندے دا بندے نال تعلق شعوری وی ہے تے جغرافیائی وی، مکانی وی ہے تے زمانی وی، اساں ہݨ تے بندے دے مکانی تعلق کوں مد نظر رکھیئے۔
بندے کٹھے رہندن تاں انہیں دا ہک خاص تعلق پیدا تھی ویندے او شعوری وی ہوندے تے جسمانی وی تے اور ضرورتیں دے مطابق اپنی شکل بدلیندا رہندے پر جونہی اوندے وچ زمانی یا جغرافیائی تبدیلی آندی ہے تاں اوندے اچ وقت ہک اپݨے نویں روپ وچ سامݨے آندے مہربان وی تے ظالم وی۔ مہربان ایں جو اونویں حالات وچ بندے دے کیتے سازگار ماحول پیدا کرݨ شروع کر ݙیندے تے ظالم ایں جو جئیں توں ہک پل ناوھے وِسدے ، او وسرݨ پئے ویندن ۔ ہک مہان کوی وارث آخر اینویں تاں نہیں آکھیا:
ہیر آکھیا جوگیا جوٹھ بولیوں
کون وچھڑے یار ملاونداء