دمان ݙو زوراور وݙیریں سندھو تیں کوہ سلیمان دے وچالے ہک وکھری وسوں ہے۔ جتھاں ساول دے مکھ تیں لواریں دا سیک ہوندے تیں اتھاں جیوت دے اکھیں وچ کرسے موسمیں دے پرچھانویں دھرتی دی کریہہ وانگوں نشابر ہوندن۔ ایں وسوں تیں ہر ݙو چار کوس دی وتھ تیں ہک ناں ہک وستی اپݨے کلہیپے نال جمل جہان توں وکھری جیندی ہے۔ انہاں وستیں دے مکھ پنیں تیں بھانویں بھک تس ودھیک ݙسدی اے ول وی کہیں وستی دے مکھ تیں خوف نئیں ݙسدا۔ شیت ݙو زوراور دݙیریں دے کراڑ ہیٹھ صدیاں گزارݨ پاروں اے وستیاں خوف تو ں بے چنت رہندن۔ سبھے وستیاں ٻہر توں ہکو جھیاں لڳدن ول وی ہر وستی اپݨا نویکلا وکھرپ رکھیندی اے۔ تیں ہر وستی دا وکھرپ اوں وستی دے قصے کہانیں وچ ہوندے او قصے کہانیاں وساخیں تیں لوکیں دی سانجھ دا موجب ہوندن۔ تیں انہاں قصے کہانیں توں چونڑویں جوان مردی دے قصیں دی اول وچ نویاں نسلاں اڳونہاں پندھ کریندن۔ ایں موجب انہاں دی وستی تیں وستی وساندڑ لوکیں نال جڑت ڳوڑھی تھیندی اے۔
اڄ توں کجھ ݙہاکے پہلے دمان دے انہاں وستیں وچوں ہک وستی وچ ہک کہانی دا ڄم تھیا۔ اے کہانی اپݨے وکھرپ موجب وساخیں تیں تھیوݨ آلیں قصے کہانیں دی سانجھی ناں تھی سڳی ول وی بہوں مد چپ چپاتی لکدی لکاندی لوکیں دے چیتے وچ ٹردی رہی۔ وستی دی ادھ آلی وݙی مسیت دے سل پاکویں دروازے توں اڳونہی پوادھ تیں ویندی ڳلی جیندے نکر تیں وستی دا کلہا چاہ دا ہوٹل ہے جیندے نال سلھڑی ماتھے تیلی دی گھانڑی ہے۔ اسوں سرمی لہݨ دے موسم وچ ہک اٹھ فجر توں دیغر تئیں اکھیں تیں کھوپے پا تیں سفر دے انت توں بے سدھ گھانڑیں دے چودھار پھردا رہندا ہئی جیندے پچھو ڳادھی تیں ہتھ وچ چھمک پا تی ماتھا تیلی ٻیٹھا ہوندا ہئی۔ اینویں ای وستی دے لوک اپݨے اکھیں تیں وݙکیں دے سیڑھپ تیں وݙپ دے کھوپے پا تیں جیوݨ دی ڳادھی گھڑیندے رہندن تیں انہاں د ی کنڈ تیں وقت دے کراڑ دی چھمک وڄدی رہندی اے۔
گھانڑی توں اڳونہاں ݙو ہٹیاں ہن جنھاں وچ ساویاں پیلاں ٹکیاں ٹنڳیاں ہوںدیاں ہن۔ جنہاں دو سکول تو ں آندے ویندے ٻال سدریں نال ݙیدے ہن لہندی نماشاں ویلھے انہاں ہٹیاں وچ ݙیوٹیاں ٻلدیاں ہن۔ ول کجھ دیر وچ اے ہٹیاں وی وستی تیں لہندے اندھارے نال رل ویندیاں ہن۔ چاہ آلے ہوٹل وچ بکھدی بھا دا دوا ڳلی دے وسوں ہوݨ دی شاند ݙیندا ہئی۔ اڳونہی تھیندی ڳلی دے ݙونہیں پاسو گارے نال بݨیٖے اچے جھکے گھریں دی تندیر ٹردی ہئی ۔کجھ دے در نماشاں نال بند تھی ویندے ہن تیں کجھ گھریں دے در آوݨ آلیں دی بھال وچ دیر تئیں کھلے ہوندے ہن۔ گھریں دی ایں تندیر وچ ݙو گھر ایجھیں ہن جنہاں دے تالے زنگلا ڳئے ہن انہاں دے ویڑھے وچ سک دی لاٹ ٻہوں سالیں توں ٻجھ ڳئی ہئی انہاں ݙو گھریں وچو ہک گھر فیضو خوجے دا ہا جیندی ٻہرلی کندھ تیں کجھ پریم سنہیے لکھیے ہوئے ہن۔
بارشیں موجب او سنہیے پورے پڑھئیے ناں ونڄ سڳدے ہن لوکیں دا آکھݨ ہئی کجھ سال پہلے فیضو خوجے دے گھر دے ٻہر اوندے پتریں تیں ٹھرک مارݨ کیتے ہتھ وچ ٻٹیرے چاتی ولیں آلی شلواریں آلے لوکیں دی بھیڑ ہوندی ہئی۔ ڳلی کجھ اڳونہی تھیندی ہئی تاں ابھے ہتھ تیں ڳامݨ پولی دا ہک کوٹھا ہئی۔ تیں کوٹھے نال سلھڑیا ہک وݙا میدان ہئی جیندے ہک پاسے تیں گامݨ دی تانڑیں وی اݙ ہئی ݙیہہ دے پہلے پہر گامݨ دنیا جہان توں بے سدھ تانڑیں ونڑدا ہئ ۔ میدان دی ݙوجھی پاسو گھاٹے چھاترے آے ترائے کرینہہ ہن ڄیٹھ آہڑ دے لواریں وچ اے کرینہہ پھلیں نال رجھ ویندے ہن۔ کڑکدیں ݙو پہریں کوں وستی دے ڳݙا انہاں کر ینہیں دی چھاں ہیٹھ کٹھے ہوندے ہن وستی دے ڳبھرو تھیندے چھوہر لک چھپ تیں انہاں دیاں مستیاں ݙیدے ہن۔ کہیں کہیں ویلھے موقعہ تاڑ تیں کجھ تکڑے چھوہروی چس چا گھندے ہن۔ اندھاریں راتیں وچ اے کرینہہ وستی دے لوکیں دیاں ناں ݙساندر ڳالہیں اپݨے پلو وچ لکا گھندے ہن ڳلی کجھ پندھ اڳو ہک چوک تیں مکدی ہئی چوک توں ہک ڳلی کھٻے یتھ تیں ݙوجھی سڄے ہتھ تیں مڑ ویندی ہئی سڄے ہتھ آلی ڳلی دے ݙوہیں پاسو ݙو چار گھریں دی وتھ تیں ٻکریں دیاں واڑیاں ہن۔ ہر واڑی دی تاکی نال آجڑی دا کھٹڑا تیں کھٹڑے نال ہک کتا ٻیٹھا ہوندا ہا بشکے دی واڑی دے اڳو ڳلی ول پوادھ دو مڑدی ہئی۔
نکر تیں ڳلی دے سڄی پاسو سرفے جت دا گھر ہئی جیندا کوٹھا ڳلی دے ݙوجھے گھریں دے کوٹھیں تو ں جھکا ہئی ویڑھے دیاں کندھاں ناں ہن ادھ وچ ہک گھاٹی ڄال ہئ جیندے پوادھی پاسوسرفے دا اٹھ کھڑا ہوندا ہا تیں پچادھی پاسو ݙو ٻکریاں ٻدھیاں ہوندیاں ہن۔ کݙاہیں کݙاہیں ٻکریں نال انہیں دے پھل کھڑے ہوندے ہن سرفے دی ذال پھاپل ہر ویلھے بو چھݨ نال سر ٻدھی رہندی ہئی لہندی نماشاں ویلھے پھاپل ٻکریں تیں اٹھ دے گھا پاݨی وچ رجھی ہوندی ہئی تیں ایں ویلھے سرفا چلھ نال چوکی تیں ٻیٹھا کہیں مد فکری وچ گم حقا پیندا رہندا ہا ۔ پھاپل پنج دھیریں دی ما ہئی تیں پتر سانگے اوں اپݨی پڄ دے سبھے پیریں فقیریں دیاں منتاں منیاں ہویاں ہن او ہر جمعرات موسن شاہ دی قبر تیں ݙیوا ٻلیندی ہئی سرفا تیں پھاپل اپݨے اݨ پھر گنگدام جیوݨ دا بار چاتی ویلھے دے زور نال اڳونہے گھلیندے رہے۔
انت ہک ݙیہنہ انہاں دی ارداس سݨی ڳئی تیں پھاپل کوں پتر جمیا سرفے پتر دے ڄمݨے دی مبارکی وچ دائی کوں ٻکری ݙتی تیں پورے محلے وچ شکر ونڈی سرفے پتر دا ناں اپݨے پیو دے ناں تیں غلام نبی رکھیا نیڑے پرٰیں دے سانگے آلے تیں حق ہمسائے مبارکی کیتے آندے رہے سرفا تیں پھاپل وارث ملݨ دی خشی نال نہال ہن بھانویں وراثت وچ کجھ ݙیوݨ کیتے ݙونہیں دے ہتھ خالی ہن ۔ گھریں وساخیں تیں ٻت کڑاک سانگے ہتھو سکھڑیں وارث دے ڄمݨے دی ڳال آنیو بہانیو تھیندی رہی۔ سرفے دے گھر دی خشی تیں لوکیں دے ٹوکیں دی گݨج مݨج کہانیں دی اول وچ رتاں مکھ وٹیندیاں رہیاں پچھانویں لہندے چڑھدے رہے ۔ ہک بھیݨ دی ڈھاک توں لہندا ٻی بھیݨ دی جھولی وچ ٻہندا غلام نبی پنج سال دا تھی ڳیا ہݨ او ململ دا چولا تیں ڳل وچ چم اچ مڑھیئے تویذ پاتی ڄال دے آسو پاسو درکدا بھڄدا رہندا ہئی ہک ناں ہک بھیݨ اوندے اڳو پچھو ہوندی ہئی۔ اوندی ما سر ٻدھی ہتھ وچ منگری چا تیں کوٹھے دے در تیں کھڑی ہکلاں مریندی ہئی آ میݙا ٻچڑا میݙا دلارا چوری کھا گھن غلام نبی اݨ سݨی کر تیں درکدا بھڄدا رہندا ہئی اوندی ما دے سݙ انت اچے تھی ویندے ہن۔
آندے ویندے لوک اوندے سݙ سݨ تیں کھلدے ہن وقت گزرݨ دے نال نال لوک غلام نبی ناں بھل ڳئے تیں اونکوں دلارا آکھݨ پئے ڳئے۔ او نویں وی کہیں اݨ پھر دا دا ناں وڳارݨ لوکیں کیتے سوکھا تیں ہک خاص خشی دا موجب ہوندے پنج بھیݨیں دے لاݙ پیار وچ وݙا تھئے دلارے دے الا ٻول تیں چال چلن وچ بھیݨیں دی چھاپ ودھیک ہئی ایں پاروں اوندا ڳلی محلے وچ کھیݙݨ اوکھا تھی ڳیا وݙے چھوہر اونکوں ہیجڑا آدے ہن تیں اوندے نال او کم کرݨ دا آہر کریندے ہن۔ جیڑھا ہیجڑیں نال کرݨ کوں عیب نئیں سمجھا ویندا دلارے کوں لوظ ہیجڑے دے مطلب دی کوئی سدھ ناں ہئی ول وی اے لوظ سݨ تیں اوندے وجود وچ خوف دی کنڈیر ٹردی ہئی کجھ چھوہر ݙیڈ ھی ہٹا تیں وجود دے خاص حصے دو اشارے کریندے ہن۔ او رووݨ ہاکڑا تھی گھر بھڄ وہیندا ہا انت اوں ڳلی محلے وچ ونجݨ چھوڑ ݙتا تیں اپݨی ذات دے کلہیپے نال جیندا رہیا ویلھا ݙکھ سکھ توں بے چنت اڳونہاں ٹردا رہیا ہر نواں سج دلارے دے جیوݨ کوں نویں بار ہیٹھ گھن آندا ہئی نت نویں ݙکھ سہندے دلارے دے جیوݨ دے پندرہاں سال ایں گزرئیے جینویں کالی اندھاری وات ریہے ہوون ایں مد وچ وقت اونکوں تلیاں ناں ٹیکݨ ݙتاں جیوݨ تیں جیوݨ دے سبھے سانگے اوجھوں ٻاݨ تھیندے ڳئے ۔ اوندیاں بھیݨیں نیڑے پریں دے وستیں پرنیج ڳیاں پیو ما اکھیں نوٹ تیں کالیں قبریں ونڄ ستے گھر دے ویڑھے کوں ہمسائیں ولہیٹ گدا اوندی چھیکڑی آم شام دی جا تیں اول ݙیؤݨ آلی ڄال وی ڈھئے ڳئی۔
دلارے دے سر لکاوݨ کیتے محض کچا کوٹھا رہ ڳیا جیندی چھت وچ سال بہ سالی بارشاں ٻارے ودھا ݙیندیاں ہن بھرا دے اݨ پھر ہووݨ تیں پیکے دی ٹیک ناں ہووݨ پاروں بھیݨیں دے جیندے موئے دی کݙاہیں خبر ناں آئی او وی دلارے دے وچھوڑے دا ݙکھ بے وسی دے پلو وچ لکا تیں پتہ نئیں کیڑھے حال وچ جیندیاں ہن ۔ وسا موری دے اے سال ایں وی اوکھے تھی ڳئے جو وستی دے لوکیں اونکوں دلارے توں دلاری بݨا ݙتا ہو لیں ہولیں دلارے وی بے وسی دلاری ہوݨ کوں من گدا دلارے توں دلاری تھیوݨ دا اوکھ دلارے دے اکھیں وچ تردی بے وسی توں نشابر تھیندا ہئی۔ بھانویں وستی دے کوڑی آکڑ مارئیے لوک اوندی بے وسی ناں ݙیکھ سڳدے ہن دلاری ہووݨ دا اوکھ حیلے بہانیں دلارے کیتے کجھ ناں کجھ سوکھ دا موجب تھیندا ڳیا بے وسی موجب دلارا وی ایں اݨ چتے سوکھ دے سنہیڑے منیندا ڳیا وستی دے بھاڳ وند لوکیں دے گھریں دے در اپݨی غرضیں تیں لوڑھیں سانگے ہک ہک کر تیں دلاری کیتے کھلدے ڳئے تیں قسمت جیڑھی دلارے دے ہووݨ ناں ہووݨ کوں وسار ݙتا ہئی۔ دلارے کوں کتھائیں ناں کتھائیں رحم دی نذر نال ݙیکھݨ پئے ڳئی۔ بھاڳ وند گھریں دیاں بیباں دلاری تیں مہربان تھیندیاں ڳیاں۔ دلاری انہاں دے چھوٹے موٹے تیں خاص کم کار بھڄ بھڄ تیں خشی نال کریندی ہئی انہیں دی خاص ضرورتیں دیاں شئیں گھن آوݨ وی دلاری دے ذمے ہوندا ہئی گزردے وقت دے نال نال دلاری بیبیں دی لوڑھ بݨدی ڳئی ہولیں ہولیں بیباں ایں مہربان تھیاں جو انہاں دے مٹھ مروڑے تیں تیل مساج دی خدمت توں گھن کرائیں غسل تائیں دلاری نال ہوندی ہئی۔ وستی دے ڳبھرو جیڑھے کجھ مد پہلے اوندا جیوݨ اوکھا کریندے ہن تیں جنہاں دی بد لحا ظی موجب او دلارے توں دلاری بݨ ڳئی۔ ہݨ پہریں تئیں اوندے بھالے وچ رہندے ہن تیں خاص خط پتر پچاوݨ سانگے اونکوں نذر نیاز ݙیندے ہن تیں اپݨے تئیں اوندی عزت کریندے ہن۔
ممدو سیٹھ دا گھر وستی دا سوکھا تیں بھاڳ وند گھر ہئی جتھاں روپئے پیسے دی کوئی تھوڑ ناں ہئی ۔ دلاری دا دل ممدو سیٹھ دے گھر ݙاڈھا لڳدا ہئی اوندیاں دھیریں دیسی گھیو دے پراٹھیں وانگوں رسیلیاں ہن۔ انہاں دا مٹھ مروڑا تیں انہاں دے وجود تیں تیل مالش ول غسل کراوݨ دلاری کوں ݙاڈھی چس ݙیندا ہئی۔ ممدو سیٹھ دے دھیریں دا ہتھ کھلا ہئی دلاری کوں دل کھول تیں پیسے ݙیندیاں ہن۔ دلاری ہولیں ہولیں ݙو جھے گھریں ونڄݨ گھٹا ݙتا ایں سانگے کجھ بیبیں دے ممدو سیٹھ دے دھیریں نال جھیڑے وی تھئے ۔ ممدو سیٹھ دھیریں دا ناز من تیں دلاری دا کوٹھا پکا کرا ݙتا تیں کوٹھے دے اڳونہے ویڑھے کوں ہمسائیں دی ولہیٹ توں چھڑا تیں حد بندی کیتے کندھاں اسار ݙتاں۔ انہاں ݙیہاڑیں دلاری دے ہوںٹیں تیں مساڳ دا رنگ ڳوڑھا ݙسدا ہئی تیں اوندے پو شاکیں تیں وستی دے سکھے تیں پھر رکھݨ آلے لوک وی رشک کریندے ہن۔ ݙیہنہ رات سکھ دی چھاں ہیٹھ نبھدے پئے ہن دلاری جیوݨ دا سکھ پہلی واری ݙٹھا تیں ایں سکھ کوں اوں خابیں وچ وی کݙاہیں ناں ݙٹھا ہئی۔
انت ہک ݙیہنہ پچھادھی وݙیرے دی کاوڑ وستی تیں لوڑھ بݨ تیں ترٹی بدرا دا چھیکڑی ݙہاکا ساہ گھٹ ہس نال گزردا پیا ہا۔ ہک ݙ یہنہ پورب توں ٻکروال چڑھ تیں سدھا پچھادھی روہ وچ لہندا رہیا لوکیں کوں لوڑھ دا ݙر پئے ڳیا او اپݨا مال اسباب ہتھڑ یکے کرݨ دا آہر کرݨ پئے ڳئے۔ اشا دی نماز دے لحظہ پچھو پچا دھی ٹھل توں ہوکا تھیا۔ کھجی آلی دیم ترٹ ڳئی اے تیں نئیں دے لوڑھ دا منہ وستی آلے پاسے ہے اپݨا دھیان آپ رکھو تیں خبردار تھی ونڄو۔ ول اے ہوکے وستی دی ادھ آلی وݙی مسیت تیں اُبھی ٹھل توں آوݨ پئے ڳئے۔ وستی وچ تھرتھلی مچ ڳئی۔ ڳلیں وچ لوکیں دی بھڄ درُک تیں سݙ مارݨ دا شور پئے ڳیا۔ دلاری دا چیتا گرد تھی ڳیا اوندے ہتھ پیرشل تھی ڳئے ۔ اونکوں کجھ کرݨ دی سدھ ناں پوندی ہئی اچݨ چیتی اوں اپݨے ما دی مسات ماسی آشاں دا سݙ سݨیا۔ جیڑھی اونکوں آکھیا اپݨا سامان سنبھل تیں تکھا تھی تیں ابھی ٹھل تیں ڄل پیا۔ دلاری ہک صندو ق چا تیں ٻہر نکھتی تیں ڳلی دے لوکیں دے پچھو ٹردی ٹردی ابھی ٹھل تیں پڄ ڳئی۔ جتھاں کجھ لوک پہلے وی کٹھے ہن دلاری اپݨا صندوق نال رکھ تیں ہک پاسے ٻہہ ڳئی۔ ہر پاسے گھپ اندھارا ہئی تیں لوک آپ تڑاپی وچ ہن دلاری دو ناں کہیں ݙتھا ناں الایا۔
ادھ رات کوں وستی دی ابھی پچھادھی چنڈ توں پاݨی پیٹھا ݙیدیں ݙیدیں ڳلیں وچ پاݨی دا شور کوٹھیں ڈھاوݨ دی دھو دھا لوکیں دے سݙ تریمتیں تیں ٻالیں دی چیک پکار ودھیک تھیندی ڳئی دلاری صندوق ڳوݙے نال لا تیں سر سٹی چپ چپاتی ہک پاسے ٻیٹھی رہی۔ وستی تیں قہر دی رات دھمی تاں پاݨی دا زور تاں ترٹ ڳیا پر وستی دا منظر بدل ڳیا ہا۔ آہدن تقدیر ہینڑے تیں ݙاݙھی ہوندی اے۔ ایں لوڑھ وی ایہو کجھ کیتا بھاڳ وندیں دے گھریں دا گھٹ نقصان تھیا تیں غریب شودے دھوتے ڳئے ۔ سج نکھتا تاں دلاری اپݨا صندوق چاتی پیر گھلیندی اپݨے گھر آلے پاسے ٹر پئی اونکوں ٹھل توں اپݨے گھر دا پندھ اݨ کھٹ تیں اوپرا لڳدا ہئی۔ راہ وچ لمے ہتھ تیں ممدو سیٹھ دے گھر دو ݙٹھا حویلی دی ہک کندھ تیں کجھ کوٹھے ڈھئے ڳئے ہن۔ ݙو سل پاکویں کوٹھے پاݨی توں اچے سلامت کھڑے ہن۔ ݙو بندے حویلی دی ڈ ٹھی کندھ دے ٻارے تیں ݙوہر آݙیندے پئے ہن دلاری دے دل توں ہوک نکھتی تیں ایں ویلھےاونکوں بے انت تھکیڑے موجب ٻیبیں دے وجود دی خشبو تیں انہاں دے نرم لہجیں دی ٻہوں لوڑھ پئی ۔ او کجھ دیر ممدو سیٹھ دے گھر دو تر تر ݙیدی رہئی ول کہیں اݨ چتے خوف پاروں ٹھڈا ساہ بھر تیں اپݨے گھر آلے پاسے ٹر پئی اوندے ویڑھے دیاں ابھی تیں پوادھی پاسے آلیاں کندھاں ڈھئے ڳیاں ہن۔ کوٹھے دا ہک کنڑ بچ ڳیا ہئی ݙوجھے کنڑ دے شتیر دا ہک سرا کندھ تیں ہئی تیں ݙوجھا سرا ہیٹھ ڈٹھا پیا ہا۔ دلاری اپݨی بے وسی تیں روندی کوٹھے نال ہک اچی جا تیں صندوق پاسے نال رکھ تیں ٻہہ تھئی۔
لوک سر لکاوݨ کیتے ݙوہر کھیسیں دی اݙ بݨاوݨ سانگے ہک ݙوجھے دا ہتھ بھڑیندے پئے ہن ۔ وسا موری وچ ٻیٹھی دلاری دو کہیں ناں ݙٹھا ناں کہیں کوئی ڳال کیتی ݙو چار واری ممدو سیٹھ دلاری دے نیڑے توں لا غرضی نال گزر ڳیا دلاری کوں لڳدا ہئی لوڑھ محض کو ٹھے نئیں ڈھوائے۔ لوکیں دے چیتے وی بدل ݙتن ݙو چار ݙیہاڑیں وچ رستے کھل ڳئے بھاڳ وند لوکیں دے ٹٻر گھریں دی جوڑ بھن پوری تھیوݨ تئیں ݙوجھے وستیں شہریں ٹر ڳئے ۔ ممدو سیٹھ دے گھر آلے وی ہک شہر لڳے ڳئے جتھاں اوندے پتر دا گھر ہئی۔ ممدو سیٹھ دے گھر آلیں دے ونڄݨ نال دلاری کوں لڳا اوندی سنجاݨوں وستی وی نال ٹر ڳئی اے۔ ہݨ اونکوں اندھاریں ول گھیر گدے۔ ہک ݙیہہ ٻݙدی دیغر ویلھے موسا حکیم دلاری وے نیڑے تھیا تیں کاوڑ نال آکھیا وستی تیں اوندے گناہیں موجب عذاب لتھے دلاری سرسٹ تیں ہکی ٻکی تھی اوندے دنڑکے سݨدی رہی۔ اسوں دی ہک رات دے چھیکڑی پہرجیڑھلے ابھی ہوا ستے لوکیں کوں لولیاں ݙیندی پئی ہئی دلاری اپݨے جیوݨ دا ہک وݙا فیصلہ کر تیں اٹھ پئی ۔ صندوق مونڈ ھے تیں رکھ تیں کجھ دیرممدو سیٹھ دے گھرکوں تر تر ݙیدی رہی ول وستی توں بہر نکل تیں سیت آلے بند دی اچی لٹھ تیں کھڑ تیں نندر پئی وستی کوں ݙٹھا اپݨے کوٹھے آلی جا تیں مدت بعد فجر توں کجھ دیر پہلے دی سنولاہٹ وچ اوں اپݨی ما دا چہرا ݙٹھا جیندے تیں مونجھ تیں بے وسی نشابر ہئی ۔ ہک ڳوڑھا ݙکھ اوندے اندر لہہ پیا ایں ݙکھ دی سانجھ نال او ول ہک اݨ چتے پندھ تیں ٹر پئی۔ وستی وچ ہولیں ہولیں گھر اسردے ڳئے بھاڳ وندے دے ٹٻر ول آئے ممدو سیٹھ دیاں دھیریں وی وستی ول آئیاں وستی ول اوںویں وس پئی ۔ لوک لوڑھ کوں بھل تیں اپݨے کم کاریں وچ رجھ ڳئے۔
وساخیں تیں قصے کہانیں دی ویہواند ٹر پئی ہک کوٹھا اونویں ڈ ٹھا رہیا۔ اوندیاں کندھاں ناں اسریاں اینویں لڳدا ہئی۔ جینویں دلاری اپݨی کہانی توں نکل تیں ڳل ڳئی ہووے۔ کہیں کہیں ویلھے کہیں وساخ تیں کجھ سنگتی رازداری نال دلاری دی ڳال کریندے ہن۔ پوری وستی وچ ہک مو سا حکیم دلاری دے لڳے ونجݨ تیں خش ہئی۔ اوندا آکھݨ ہئی دلاری دا کتھائیں منہ کرونجݨ وستی دے سیت دا موجب اے ۔ہک ناں ہک ݙیہنہ اوندے سینے وچ دفن راز ٻہرآون ہا تاں وستی دے ڳلیں وچ رت وہندی ݙسے ہا۔ دلاری دے سکھ دے ݙیہنہ موسے حکیم دے دل تیں بار ہن تیں او دلاری نال اپݨی کاوڑ اپݨی ہٹی تیں دوا گھنݨ سانگے آ ندے ویندے لوکیں اڳو کڈ ھیندا رہندا ہئی۔ موسا حکیم وہابی ہئی لوک اوندی ڳال ہاں دے کنیں نال ناں سݨدے ہن۔ دلاری کوں وستی توں ڳئے ہوئیں مد گزر ڳئی۔ تیں اوندا ناں ہولیں ہولیں لوکیں دے چیتے توں لہندا ڳیا۔ کجھ بیبیاں اپݨیں رازدارسہلیں نال کہیں کہیں ویلھے کھلدیں کھلدیں کوئی ٹوک کر گھندیاں ہن۔ وقت اپݨی ٹور ٹردا ریہا خدا دے سبھے ݙیہہاڑیں وچوں پوہ دے ہک ݙیہاڑے ݙوڳبھرو وستی آئے او اپݨے ویس تیں ڳال مہاڑ توں سوکھے تیں بھاڳ وند گھر دے لڳدے ہن۔ انہاں دا آکھݨ ہئی اواپݨے پیو غلام نبی خان دی ؤصیت موجب اوندا کوٹھا بݨاوݨ تیں وستی دی ادھ آلی وݙی مسیت وچ اوندے چلہیے دی خیرات کرݨ کیتے پڄن۔ ماسی آشاں اے سب کجھ سݨ تیں تکھی تکھی ٹردی ممدو سیٹھ دے گھر پڄی تیں دلاری دے پتریں دے آوݨ تیں انہاں دیاں کیتاں ڳالہیں ݙسیاں ماسی آشاں دی ڳال سݨ تیں رنڈیپے دا پندھرواں سال لنگھیندی گل بی بی دیاں اکھیں ترآیاں تیں اوں ٹھڈا ساہ بھر تیں آکھیا شالا جنتیں جا ہوس دلاری جھیاں کون تھی سڳدے۔