سرائیکی ڈیجیٹل لائبریری

کہیں سیاݨے آکھیئے کائنات دے ڳُجھے راز ریاضی دے علم نال سمجھ آندن تے ٻئے سیاݨیں دا گمان اے ہے جو پوری کائنات موسیقی اے، ہک سرمدی نغمہ اے جیڑھا جاری ہے، ساݙیں صوفیں دے نزدیک وی کا ئنات ہک Rythm ہے تے ردم اوں ویلھے Disturb تھیندے جیڑھے ویلھے کوئی انیائے یا ظلم تھیوے تے تہاݙے اندر دا ردم وی ڈسٹرب تھیندے تے ول تہاکوں او کائنات دے پورے نغمے وچوں ٻاہر کر ݙیندے۔ خواجہ غلام فرید وی سُر تال دے کہیں اوں وجدانی لمحے اچ “رتھ دھیمے دھیمے ٹور” والی کافی لکھی ہوسی ۔ زندگی کرݨ دا آرٹ اتھوں سو ہݨے لفظیں وچ کیویں سمجھایا ونڄ سگڊے جو

میݙا دستہ نرم کرور دا

متاں ونگین لڳم ٹکور

زندگی دا اے پُل صراط ٹپݨ وی اتنا مشکل ہے جتنا او اڳلی پل صراط اے، صرف اوں ویلھے ٹپ سڳدے جیرھلے تساں فطرت دے ردم وچ رہو۔ جتھاں ذرا جیہیں بے احتیاطی تھئی ، ذرا جیہیں اَکھ لڳی تاں فطرت تہاکوں او ردم کنوں ٻاہر بُکا ݙیندی اے تیں جیوݨ رتھ وی اوں ویلھے سُر اچ ٹُر سڳدی ہے جیڑھلے اوندے اڳوں دڳ صاف ہووے تے دور تیں نظر آندا پیا ہووے۔ ایہ سب کجھ عملاں ٻاجھ تاں نہیں تھی سڳدا۔

رتھ تیں بہندی دڑڳ نہ سہندی

ہم طبع کمزور

کافی دے شاعرانہ صفات کوں جے اساں نظر انداز کر ݙیوں تاں وی دڑڳ لڳݨ نال تساں کہیں کچ کرور دی چیز کوں نہیں بچا سڳدے۔

کیا روح دیاں لطافتاں کوئی دڑڳ سہہ سڳدین – Rythm کوں ڈسٹرب کرݨ نال اساں ولا اپݨے آپ کوں اوں جھمر اچ شامل کر سڳدے ہئیں ، تہاݙے نال جھومری تاں سُر تال دے سر خوشی دے کہیں اڳلے مرحلے اچ ڳئے کھڑن تساں او چُھٹے ہوئے پاند کوں کتھوں ول پکڑیسو؟ وت تاں کئی جنمیں دا پندھ ولا تہاکوں بھوڳݨاں پوسی تے وصال دا لحظہ وت کتنا دور تھی ویسی ۔ اے تاں اوہو ای پار اُتر سڳدے جیں جیڑھا کہیں تار نال جڑیا کھڑے:

روز ازل دی پاتم گل وچ

برہوں تیݙے دی ڈور

تھوڑا جیہاں ایں کافی دے نال اساں اڳوں تے ٹردے ہیں۔ ایں جیوݨ رتھ اچ کئی لانگھے آندن جیڑھلے ٹپݨ بالکل اینویں ہن جیویں شاہ حسین آکھیے:

ڈیکھوں کیݙے میں پاڑے پاڑدی

پنَیں لنگھدی تے نانگ لتاڑدی

نت سُتے شینہاں کوں اُلانگھݨاں۔

خواجہ وی ایں بھؤ کنوں گزردے۔

شالا مولھ سلامت نیواں

راه وچ لڑدن چور۔

راہ دے چور کنوں وݙا تاں ٻُکل اچ موجود ہے۔
بلھے شاہ کوں وی تاں ٻُکل دا چور ڈریندا رہ گئے۔ اے ٻّکل دا چور تاں میݙا اپݨا نفس دا گھوڑا ہے جیڑھا جیوݨ رتھ اچ جّتا ہووے۔ خواجہ فرید تاں آہدے:

سوکھا تیز لغام دا کولا

نہ اوکھا سِر زور

ایں سارے عمل اچ جے وصال دی سِک کائنی او طلب او روحِ کائنات کنوں وچھوڑا تیں ول ملݨ دی کوئی سرزور خواہش کائنی تاں وت جھوک رانجھݨ دی دور۔ شاہ حسین کیتے وی تاں او جیہاں اوکھا ویلھا ہا:

ندیوں پار رانجھݨ دا ٹھانڑاں

کیتا قول ضروری جاݨاں

منتاں کراں ملاح دے نال۔

تیں ملاح وی اوہ تائیں نہیں پچیندا جتنے تائیں ملݨ دی سک جے فرید والی نہ ہووے:

سک تے طلب ملݨ دی سینے

روز نواں ہم شور

پندھ اڑانگے دلڑی تانگھے

جلد پُچاویں توڑ

جے اے سارا ٻاݨ مار گئے ہو تے پندھ اڑانگے ٹپ گئے ہو تے Rythm of life کوں تساں کتھائیں ڈسٹرب نہیں کیتا او ازل توں کھڈیندی جھمر وچ تال تے سُر کنوں ٻاہر نوہے آئے تاں وت خواجہ فرید دی بشارت تہاݙے واسطے ہے۔

میں تے یار فرید بݨیسوں

رل مل شہر بھنبھور

26/12/93